Á Vesturlandi eru eldstæði einnig nátengd ýmsum hátíðum. Á hrekkjavöku er mikilvægasti helgisiðið að kveikja eld og eru litlir steinar settir í arninn jafn margir og fjöldi fólks í kring. Sagt er að ef steinn er færður morguninn eftir muni eigandinn deyja það ár. Á aðfangadagsmorgun er það fyrsta sem börn gera að hlaupa að arninum til að finna gjafir frá jólasveininum. Í Dorset á föstudag er sagt að það að hengja brauðstykki í arninum geti tryggt góða uppskeru á komandi ári.
Arininn er nokkuð dularfullur vegna þess að hann er tengdur við strompinn. Skorsteinninn er gangur sem tengir umheiminn við innri heiminn. Þegar ofnhurðin er lokuð á sumrin verður fólk mjög forvitið um hvað leynist inni því þegar ofnhurðin er lokuð myndar hún mjög þægilegan geymslukjallara. Þegar mörg börn eru að teikna hús getum við verið hissa á því að í þessum barnalegu málverkum eru öll hús máluð með reykháfum og dularfulla svæðið undir skorsteininum er arninn. Það má sjá að í undirmeðvitund barna er eldur og arinn meðfæddur náinn þáttur.